Για την ανάδειξη της Αγροοικολογίας, ως Επιστήμη, Πρακτική και Κίνημα

To Αγροοικολογικό Δίκτυο Ελλάδος (Agroecology Greece) αποτελεί ένα δίκτυο και πλατφόρμα για την προοπτική και ανάδειξη της Αγροοικολογίας ώς Επιστήμη, Πρακτική και Κίνημα στον Ελλαδικό χώρο. Σκοπός της είναι η δικτύωση ερευνητών/εκπαιδευτών, κυρίως γεωτεχνικών, για την πληροφόρηση και ανταλλαγή γνώσης & έρευνας, στοχεύοντας στην εξοικείωση με τις αρχές και πλαίσιο της Αγροοικολογίας στην Ελλάδα και την μετάβαση των συστημάτων παραγωγής τροφίμων προς μια βιώσιμη μορφή, καθώς και στη Διατροφική Aσφάλεια και Aυτάρκεια.

 

Τεχνική Αναφορά: Εκτίμηση Περιβαλλοντικού αποτυπώματος & αειφορίας στη βιολογική γεωργία: εργαλεία, νέες τάσεις και αγροοικολογική προσέγγιση

  

Διαβάστε την Τεχνική Αναφορά του Agroecology Greece σχετικά με την εκτίμηση του Περιβαλλοντικού Αποτυπώματος στην Βιολογική Γεωργία και την αγροοικολογική προσέγγιση εδώ

 

Ντοκιμαντέρ: Το Κρητικό παράδοξο

  

Δείτε το ντοκιμαντέρ για το "Κρητικό Παράδοξο", σχετικά με την Μεσογειακή/Κρητική διατροφή και τον τρόπο παραγωγής τροφίμων στην Κρήτη, από το μέλος του Agroecology Greece, Δρ. Κ. Δεμέστιχα εδώ

.

 

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Βιολογικής Γεωργίας: Παρουσίαση για την Αγροοικολογία


Παρουσίαση για την Αγροοικολογία ως επιστήμη, πρακτική και κίνημα στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Βιολογικής Γεωργίας, 12-15 Νοεμβρίου 2016 (εδώ).

 

Αγροβιοποικιλότητα & Αγροοικοσύστημα


Η αγροτική βιοποικιλότητα είναι ένα βασικό συστατικό της συνολικής βιοποικιλότητας. Είναι το αποτέλεσμα των φυσικών διεργασιών επιλογής και δημιουργικής σκέψης των αγροτών, βοσκών και αλιέων για χιλιετίες. Η αγροβιοποικιλότητα είναι ένα ζωτικό και θεμελιώδες κομμάτι της αγροοικολογικής προσέγγισης στην γεωργία, πέρα από λόγους διατήρησης, για τις διάφορες υπηρεσίες που προσφέρει στην αγροτική παραγωγή (λειτουργική βιοποικιλότητα). Διαβάστε σχετικά με την αγροτική βιοποικιλότητα και τα αγροτικά οικοσυστήματα στο πρόσφατο εγχειρίδιο της Οργάνωσης Αιγίλοπας. (Κατεβάστε το εγχειρίδιο εδώ).  [Πηγή: Χ. Βακάλη, Δρ. γεωπόνος].

 
Agroecology Europe: Μια πρωτοβουλία για την Αγροοικολογία στην Ευρώπη


H Agroecology Europe είναι μια νέα ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την προώθηση της Αγροοικολογίας, η οποία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2016 στο Graux Estate, Βέλγιο με τη συμμετοχή των 19 ακαδημαϊκών και ερευνητών από 10 χώρες. Η πρωτοβουλία σκοπεύει να θέσει την Αγροοικολογία ως θέμα υψηλής προτεραιότητας στην ευρωπαϊκή ατζέντα της βιωσιμότητας των γεωργικών συστημάτων και των τροφίμων. Επιθυμεί να ενισχύσει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διάφορων φορέων στις επιστήμες, τις πρακτικές και τα κοινωνικά κινήματα, διευκολύνοντας την ανταλλαγή γνώσεων και τη δράση. Στοχεύει επίσης στη δημιουργία μιας περιεκτικής ευρωπαϊκής κοινότητας των επαγγελματιών, και κοινωνικούς συντελεστών που σχετίζονται με την Αγροοικολογία. Η Agroecology Europe είναι ανοιχτή σε όλα τα άτομα, ομάδες και ιδρύματα που ενδιαφέρονται για την προώθηση της Αγροοικολογίας, και έχει ως στόχο να καθορίσει το πρόγραμμα της μέσω της συμμετοχικής εμπλοκή τους.

 

IPES-Food: Αγροικολογικά συστήματα παραγωγής και όχι βιομηχανική γεωργία

 

Η διεθνής ομάδα των εμπειρογνωμόνων για τα βιώσιμα συστήματα τροφίμων (IPES-Food), με επικεφαλής τον Olivier De Schutter, πρώην ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή, κυκλοφόρησε τα πορίσματα της σήμερα σε μια έκθεση με τίτλο “Aπό την ομοιομορφία στην Ποικιλότητα: Μια αλλαγή παραδείγματος από την βιομηχανική γεωργία προς τα πολυποίκιλα αγροοικολογικά συστήματα”. Η έκθεση εξετάζει τα τελευταία στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα ανάλυσης των διάφορων μοντέλων παραγωγής, και προσδιορίζει τους βασικούς λόγους για τους οποίους η βιομηχανική γεωργία κυριαρχεί παρά τις αρνητικές της συνέπειες. Χαράσσει επίσης μια σειρά από βήματα για να σπάσει αυτός ο κύκλος και να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους στα συστήματα παραγωγής  τροφίμων.  [Περισσότερα εδώ].

 
SAFA: Εκτίμηση Αειφορίας για την Αγροοικολογία

 

Σημαντικό κομμάτι της Αγροοικολογίας αποτελεί η Εκτίμηση της Απόδοσης της Αειφορίας του Συστήματος Παραγωγής Τροφίμων. [Διαβάστε περισσότερα εδώ]  Το πλαίσιο για την Εκτίμηση της Απόδοσης της Βιωσιμότητας Αγροδιατροφικών Συστημάτων (Sustainability Assessment of Food and Agriculture Systems-SAFA) του Διεθνούς Οργανισμού Γεωργίας &Τροφίμων (FAO), παράσχει μια τέτοια ολιστική προσέγγιση για την μέτρηση της Αειφορίας των Αγροοικολογικών συστημάτων.

 

Αγροοικολογία vs Βιομηχανική Γεωργία

  

Ένα γράφημα για την σύγκριση των πλεονεκτημάτων της Αγροοικολογίας έναντι των επιπτώσεων της βιομηχανικής γεωργίας από την γη μέχρι στον ουρανό, από το Christensed Fund.

 
Η αγροοικολογία στην πράξη: Παραγωγή φράουλας

  

Η διαδικασία μετάβασης προς την υιοθέτηση Αγροοικολογικών διαδικασιών στην αγροτική παραγωγή μπορεί να περάσει μέσα από διαφορετικά στάδια εξέλιξης και αναβάθμισης, στα οποία η επιστήμη, η πρακτική και οι κινηματικές διαδικασίες παίζουν σημαντικό ρόλο (δείτε τον  πίνακα). Τα στάδια αυτά είναι

1) η μείωση εισροών,

2) Η υποκατάσταση εισροών,

3) ο επανασχεδιασμός του συστήματος παραγωγής,

4) η δημιουργία εναλλακτικών δικτύων διανομής-πώλησης τροφίμων και

5) ο επανασχεδιασμός ολόκληρου του συστήματος παραγωγής-διανομής τροφίμων.

Ο καθ. Αγροοικολογίας, Steve Gliessman, Παν. Καλιφόρνια, Santa Cruz σε συνεργασία με τον αγρότη Jim Cohran, μετασχημάτισαν τον τομέα της παραγωγής φράουλας στην Καλιφόρνια. Ακολουθώντας αγροικολογικές αρχές, έχτισαν μια ισχυρή συνεργασία παραγωγού-ερευνητή η οποία θεωρήθηκε πρωτοποριακή για τους αγρότες, ειδικά τους φραουλοπαραγωγούς για τους οποίους οι βιομηχανικές μέθοδοι παραγωγοί είναι κοινός τόπος. Διαβάστε το πλήρες άρθρο (Αγγλικά) εδώ

 

Η εξέλιξη της Αγροοικολογίας

   

Τα θεμέλια του εννοιολογικού πλαισίου που εμπνέει την αγροοικολογία σήμερα, έχουν εξελιχθεί από τις αρχές περίπου του περασμένου αιώνα. Οι πρώτες αγροοικολογικές μελέτες (μεταξύ του 1930 και 1960) έχουν τις ρίζες τους στις βιολογικές επιστήμες, όπως την ζωολογία, γεωπονία & φυσιολογία φυτών, οι οποίες σκοπό είχαν την μελέτη των βιολογικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ της γεωργικής παραγωγής και των διάφορων στοιχείων του οικοσυστήματος, ως κομμάτι της ευρύτερης γεωπονικής έρευνας.
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 & '70, τόσο χάρη στην εμφάνιση του οικολογικού κινήματος όσο και εν μέρει ως απάντηση στις αρνητικές επιπτώσεις της λεγόμενης “Πράσινης Επανάστασης” (χρήση υβριδίων, συνθετικών λιπασμάτων, μονοκαλλιέργεια, υψηλές εισροές) η οικολογική μελέτη της γεωργίας επιταχύνθηκε, εντός του πλαισίου της έννοιας του αγροοικοσυστήματος.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και καθ ‘όλη τη δεκαετία του '80, η πορεία της Αγροοικολογίας άρχισε να επηρεάζεται έντονα από μια κοινωνική συνιστώσα στη γεωπονική επιστημονική θεωρία και από το νέο ενδιαφέρον για τα παραδοσιακά συστήματα εκτροφής, ως σημαντικά συστήματα διαχείρισης φυσικών πόρων.
Στην δεκαετία του 1990 πια, η Αγροοικολογία είχε αναδειχθεί ως επιστημονική κλάδος με καθορισμένο εννοιολογικό πλαίσιο και συγκεκριμένη μεθοδολογία για την ολιστική μελέτη των αγροοικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων και περιβαλλοντικών στοιχείων.  Σύμφωνα με αυτή την ολιστική άποψη, ένας τόπος που χρησιμοποιείται για γεωργική παραγωγή θεωρείται ως ένα σύνθετο σύστημα στο οποίο οι οικολογικές διεργασίες υφίστανται μαζί με τις ανθρώπινες δραστηριότητες (οικονομικές και κοινωνικές-πολιτιστικές). Η Αγροοικολογία εστίασε έτσι στη δυναμική μεταξύ αυτών των διεργασιών και ώς αποτέλεσμα αυτής της νέας προσέγγισης, αναδύθηκαν και ενοποιήθηκαν τα “οικολογικά θεμέλια της γεωργίας”- μια σειρά από αρχές και έννοιες που βοηθούν στην επίτευξη της βιωσιμότητας και την παροχή περιβαλλοντικών υπηρεσιών από τη γεωργία